Moeilijk

Gister zijn we vanuit Christchurch naar Greymouth met de trein gegaan. Deze Trans Alpine gaat dwars door de Southern Alps naar de westkust van het zuider eiland. Het schijnt een hele mooie reis te zijn en ik had mij besneeuwde bergtoppen, een strakblauwe lucht en vreselijk mooie uitkijkjes voorgesteld, maar het was ongeveer wat je ook ziet als je met de auto rijdt, maar met het verschil dat je niet kunt stoppen als je dat wil. Er was wel een ‘open’ wagon, maar daar stond je hutje-mutje en waaide je zowat uit je kleren. Dan maar lekker binnen met een kopje thee het landschap aan je voorbij laten glijden. In het begin scheen de zon nog wel, maar aan de andere kant van de bergen was het grijs, grauw en frisjes. Misschien zijn we wel gewoon veel te verwend met mooie ‘scenery’ dat het daarom wel ietsje tegenviel. Mooi excuus om op de terugweg een tukje te doen.

Ik had voor de zekerheid mijn laptop ook meegenomen, eigenlijk om twee redenen, we zitten op nogal een pauper-camping en het voelt niet helemaal goed om die achter te laten op de camping, en ik had gehoopt dat er misschien wifi aan boord van de trein zou zijn. Mijn baas had gemaild of ik een paar kleine wijzigingen kon doorvoeren in sommige van de menu’s en aangezien de camping geen wifi heeft maar zeer duur, onvriendelijk k*t internet op een oude windows computer, was de trein mijn laatste hoop om het zsm te kunnen afronden. Helaas pindakaas.

Vandaag zijn we eerst naar het centrum van Christchurch gelopen op zoek naar de I-Site, maar je wordt direct al geconfronteerd met ontelbaar afgezette straten, gebouwen die scheef staan en een hele vreemde sfeer. Hoe dichter je bij het centrum hoe onwerkelijker het werd, het grootste gedeelte van het centrum is nog steeds de ‘red-zone’ onveilig dus. Zo onveilig dat het verlaten en stil is op een zonnige aangename zondag. Alles grijs, verlaten en half ingestort. Het voelde niet goed. Even verderop was een soort nood-winkelstraat, die bestond uit containers die omgebouwd waren tot winkels en koffie tentjes, wel gezellig en druk, maar toch raar. Je kon ook een stukje van de ‘red-zone’ in maar er stond met borden aangegeven dat het op eigen risico is, niet veilig en als ‘er wat gebeurt’ zou je het niet kunnen overleven… Ik had totaal geen behoefte om dit gedeelte van Christchurch te zien, niet alleen om het gevaar, maar ook omdat het voelt alsof je naar andermans leed staat te kijken. Toch stond er een hele rij met mensen die naar binnen wilde.

Tegen het middaguur zijn we er met een ouderwetse dubbeldekker op uit getrokken. Ik heb getwijfeld of ik een tour wilde doen, maar ik denk dat ze het tourisme goed kunnen gebruiken en je krijgt ook veel info over de stad, aardbeving-gerelateerd en niet-aardbeving-gerelateerd… De chauffeur gaf veel informatie over de plannen om de stad weer op te bouwen, maar tegelijkertijd zie je natuurlijk alle schade en ik herinnerde al die tv beelden weer alsof het gisteren was. Ik vond het erg moeilijk om te zien. Heb ook bijna geen foto’s gemaakt. Langs de kustweg stonden grote zee-containers om de rotsblokken tegen te houden die nog steeds naar beneden rollen door de vele kleinere na-schokken die hier nog regelmatig voorkomen. Ik merkte dat ik de twee dagen dat we hier in Christchurch waren, best wel gespannen was.

2 reacties

  1. Lees het nu pas…..
    Moet moeilijk zijn om aan te zien. Ik snap je gevoel helemaal. Het is toch ellende wat weer terug komt op je netvlies.
    Gauw opbouwen en weer verder gaan.
    CARPE DIEM!!!!
    dikke kusssssss

  2. Ha die Ingeborg, ik heb net al jouw verhalen gelezen over de trip met je ouders….mooi en weer zeeeeer indrukwekkende en prachtige fotö’s… Echt vreselijk mooi. Ook de foto’s van de LOTR tour, leuk jij als elf. Staat je goed die oren. Klopt het dat je na bovenstaand verhaal bent gestopt of mis ik wat???
    Succes met je verdere plannen om daar wat langer te blijven, je hebt helemaal gelijk! Ik hoorlees graag weer wat van je. Veel liefs van Herbert en Margriet.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Sidebar

Blog

Archief